Admirality Bay, Bequia – Tyrell Bay, Carriacou

De zeiltocht van Saint Lucia naar Bequia staat in het teken van stroming. Heel veel stroming tegen vooral, het is net volle maan geweest dus dan is de stroming die er staat op zijn sterkst. We worden behoorlijk weggezet en als dan ook nog eens de wind wegvalt lijkt het of we achteruit gaat in plaats van vooruit. We controleren of het echt stroming is en niet dat er wat anders mis is en ja stroming dus. Gelukkig wordt het op een gegeven moment wat minder en als de wind dan aantrekt gaan we als een speer. De Fairy Queen kan dus wel hard, we zien zelfs een ruime 8 knopen op de teller, jippie, als we van tijd tot tijd de 28 knopen aantikken gaat het tweede rif erin en dan valt ….. de wind weg. Dus motoren we het laatste eind naar Bequia om voor Princes Margareth Beach het anker uit te gooien. In Bequia kun je goed merken dat we in laag seizoen zitten, er gaan elke dag meer boten weg dan er aankomen.

Veel doen we hier niet, we genieten van het helder blauwe kalme water en poetsen de waterlijn, zwemmen wat, we halen de kano te voorschijn, altijd leuk en goed voor de borstspieren en laten de was doen bij Daffodil. Als de boot de was op komt halen, lekker luxe, komt Tim Wright vragen of hij ons mag fotograferen voor de flyer van Daffodil. Hij wil dat met een drone doen en wij zeggen geen nee, de foto’s zijn geweldig.

 

Dan is het weer tijd om verder te gaan, naar Carriacou, een zeiltocht uit het boekje. 15 tot 20 knopen wind beetje bakstag, we gaan wederom als een speer. In Tyrell Bay gaan we voor anker, inklaren is een fluitje van een cent en het dorpje is schattig. We gaan uit eten bij Slipway, heerlijk eten en het is er gezellig druk. Ook wandelen we via de “berg” Chappeau Carre naar Hillsborough, prima te doen, het is even zoeken naar het juiste pad maar eenmaal gevonden wijst de rest van de weg zich vanzelf. De Java wandelt met ons mee maar met een kleine van 3 jaar is het voor ons wel even wennen aan het tempo.

Als Hillsborough in zicht komt nemen ze dan ook een van de busjes naar de stad en wandelen wij verder. Via het strand terug richting Tyrell Bay is wat lastiger, je loopt dan dwars door de mangrove maar als we uitkomen op Paradise Beach doet deze haar naam aan 🙂 🙂 .

Natuurlijk wat klusjes, ha, ha. Dit keer wat “needle” arbeid. Een hoes voor de mastvoet, het rubber lijdt enorm van de zon en de zee dus bescherming is geboden. Hetzelfde geld voor de tank voor de buitenboord motor en natuurlijk wordt er aan windhappers gewerkt. We kunnen in de hul van de boot 6 ramen openzetten en als daar windhappers op staan dan blijft het heerlijk koel in de boot.

Het patroon heb ik van Wildbird gekregen dus ik heb het zelf niet hoeven te bedenken. Dank Gayle 🙂 . Een gedaan nog 5 te gaan. Morgen gaan we weer verder naar Grenada, daar hebben we een afspraak om onze voorstag te vervangen en komen onze nieuwe koolborstels aan. Service van de zaak, goed geregeld door Rutland, maar vanavond nog eerst een afzakkertje op Mr. Curly. Proost 🙂 🙂 .

Rodney Bay, Saint Lucia

We hebben een heerlijke zeiltocht naar Saint Lucia, lekker zonnetje natuurlijk wat meer wind dan voorspelt maar dat is eigenlijk altijd wel zo.

In Rodney Bay is een mooi winkelcentrum waar we met ons bijbootje heen kunnen varen, ze hebben er alles. Het is iets duurder dan in Martinique maar er is zelfs vers gehakt van Angus Beef, wel drie keer zo duur als kip maar wel weer een keertje lekker. Verder is het sale en dan blijft er altijd wel iets plakken 🙂 . We kunnen er weer even tegen. We maken een wandeling naar Pigeon Island en gaan via het strand weer terug. We wandelen voor de hotels langs en dat is ook leuk om te zien, prachtig aangeharkt strand waar je verzocht wordt om met je schoenen over het zand te lopen en niet over de mooi geveegde paden. En natuurlijk weer een klus en wat voor een. Het weer ziet er een aantal dagen wat minder zonnig uit dus gaan we ons bed, ja waar nog steeds die paal in het midden staat, verbouwen. We zagen, lakken, halen overal spullen onderuit maar het resultaat mag er wezen.

We kunnen meer spullen kwijt en kunnen er ook nog eens beter bij. Top!! Het afvalhout gaat mee met de groenteboer, hij blij en wij hoeven er niet mee te sjouwen. Je afval kun je overigens hier prima kwijt. We moeten ook nog een probleempje met de windgenerator oplossen. Hij levert geen stroom, het lijkt erop dat het hetzelfde probleem is als een paar maanden geleden, de koolborstels. Dus mast in, windgenerator ontmantelen en ja, onze conclusie is goed.

Gelukkig zijn het de koolborstels en dat kunnen we zelf oplossen, beetje poetsen en gangbaar maken en terugplaatsen. Voila, de windgenerator doet het weer. Kunnen we met een gerust hart op stap, in de haven van Rodney Bay wordt er een kookworkshop gegeven en treedt er een band op. We zijn benieuwd.

Maar eerst een biertje, dat hebben we verdiend. De kookworkshop blijkt te bestaan uit het afhalen van de hapjes die ze klaarmaken, een salade van Lionfish en gefrituurde Lionfish, lekker.

Het is erg gezellig en de band is goed, we hebben Ronalds verjaardag goed ingezet. Vandaag rustig aan gedaan, dat was niet al te moeilijk, natuurlijk wel een appelflap gebakken. Morgen gaan we naar Bequia ongeveer 70 mijl te zeilen, dat halen we net niet in een dag dus gaan we met een nachtje erbij. Oja, het gemberbier, daar moet ik nog even mee oefenen :).

Fort-de-France – Sainte Anne, Martinique

Onze jacht op de gasflessen wordt even uitgesteld. Ook hier in de Carieb kun je een zware verkoudheid krijgen en dan is het niet lekker om te gaan zeilen. Ronald is ermee begonnen en heeft het natuurlijk aan mij doorgegeven. Maar ze hebben hier goede apotheken waar hoestdrankjes, neusspray en een menthol smeerseltje te verkrijgen zijn dus we zijn er gelukkig snel vanaf. We besluiten om Anse d’Arlet over te slaan en direct naar Sainte Anne in het zuiden van Martinique te gaan. Hier weten we zeker dat we aan Camping gas kunnen komen. We hebben 4 flessen waar we ongeveer 4 maanden mee vooruit kunnen dus tot Bonaire hebben we dan geen probleem en daar kun je ze weer laten vullen. Als we op Curaçao zijn gaan we over naar een ander systeem omdat Camping gas niet overal te krijgen is. Als we in Sainte Anne het anker uitgooien is het wel nostalgisch voor ons, dit was de plek waar wij 2 februari 2016 aankwamen na onze oversteek vanaf Mindelo (Kaapverdische eilanden). En het is nog even mooi, we worden begroet door een enorme schildpad, die ik helaas niet op de foto krijg. Natuurlijk ook naar Le Marin om nog wat dingetjes voor de boot te kopen. Er is een tweedehands zolder waar ze restpartijen lijn hebben, erg interessant, we kopen twee stukken van 20 meter lijn voor landvasten voor nog geen € 50,=. Verder is het daar ook leuk om te snuffelen. Natuurlijk treffen we hier ook Wild Bird en Sisu weer, want we hebben Music night 🙂  🙂 . Ronald heeft tijdens de tocht naar Sainte Anne al geoefend dus dat moet goed komen ha, ha. En zingen kan ik nog steeds niet, misschien dat het beter gaat als ik een glaasje wijn op heb. Daarom wordt er een bag-in-the-box zak gemaakt, makkelijk op te bergen en mee te nemen.

We maken hier nog een hike, niet door het regenwoud maar langs de kust, mooie verlaten zandstranden, met natuurlijk een kleine uitdaging erin.

Het weer heeft de komende week veel zuid in de wind zitten en we besluiten te wachten tot de wind meer uit het oosten komt. Hebben we mooi de tijd om wat klusjes te doen, we willen de watermaker uitbreiden met een tweede pomp zodat deze ongeveer 60 liter per uur kan maken. Tot Ronalds verbazing trekt de eerste pomp maar 6 ampère dus als de tweede die we hebben liggen dat ook doet kan het systeem op zonne-energie draaien. De pomp hebben we al dus alleen nog wat elektriciteit kabel, wat slangenklemmen en slangentule halen, kan mooi in Le Marin en aan de slag. Als we aan de gang gaan met het trekken van de elektriciteitskabels blijkt dat er wat meer water dan anders in de bilge staat. De pomp doet het niet meer, kapot, gelukkig hebben we hier nog een reserve voor die we kunnen inbouwen. We hebben twee pompen voor de bilge losstaand van elkaar maar van de tweede pomp blijkt de vlotter geblokkeerd te zijn dus ten eerste gaan we dit verhelpen en ten tweede gaan we dit vaker controleren. Ook lekt de boiler, dit valt gelukkig mee, hij lekt op de aansluiting van de slangenklem, opnieuw aandraaien en dan is het verholpen. Na twee dagen hebben we alles weer op orde en je zult het niet geloven, ontzettende spierpijn. We zijn het niet meer gewend om ons in bochten te wringen om de bilge schoon te maken, de kabels overal achter en onderdoor te trekken. Ik heb het gevoel dat mijn ribben gekneusd zijn en Ronald heeft spierpijn in zijn armen en schouders. We hebben weer even tijd nodig om te recupereren, herstellen dus. Maar de watermaker maakt ongeveer 50 liter per uur en trekt maar 14 ampère per uur, wat een luxe. En wat nog een mooie bijkomstigheid is, is dat de kwaliteit van het water beter is. We zaten meestal rond de 580 ppm (dat zijn de deeltjes die niet uit je water gefilterd worden en het is aanbevolen dat het onder de 750 ppm zit) en nu zitten we rond de 325 ppm, dus nog zuiverder water, geweldig. Met dat zuivere water ben ik begonnen met gemberbier te maken. Dit heeft echter een aantal dagen nodig voordat het klaar is, er zit o.a gist in. Hou jullie op de hoogte of het wat gaat worden 🙂 🙂 . Met teveel gist ontploft het en met te weinig gist, we zullen zien maar voorzichtig aan beginnen. Morgen 28 april gaan we weer verder richting Saint Lucia, de wind komt uit de goede richting. We hebben zin om anker op te gaan en lekker weer een stukje te zeilen, eindelijk halve wind als de voorspelling uitkomt 🙂 🙂 .

Dominca, Rupert Bay – Martinique, Fort-de-France

Het is vroeg als we vertrekken naar het startpunt, 6.00 uur zitten we in de door ons gehuurde bus. We rijden richting Roseau en dan de bergen in. De wegen zijn niet in al te goede staat maar het busje doet het goed en even voor achten zijn we op ons punt vanwaar we onze wandeling (klautertocht) gaan maken. Het Boiling Lake bevindt zich in het nationaal park en de paden bestaan over het algemeen uit trapjes naar boven en trapjes naar beneden, uitgehakt in de grond en met boomstammen afgewerkt zodat zich een soort trap heeft gevormd.

Echter niets is gelijk en de stappen zijn van tijd tot tijd vrij hoog waardoor je met handen en voeten naar boven klautert. Naarmate we stijgen, wordt ook de zwavelgeur sterker, onderweg komen we de eerste warm water bronnen al tegen en kunnen we onze gezichten insmeren met warme klei, we nemen ook een zakje mee voor “thuis”. Aangekomen bij het Boiling Lake is de zwavellucht heel sterk en in het midden van het meer zie je het water ook daadwerkelijk koken, magnifiek.

 

We nemen een vroege lunch en dalen weer af en stoppen bij een warm water pool. Het warm water komt uit een hoekje uit de grond en het water van de waterval is lauwwarm, heerlijk voor onze spieren, hoewel ik denk dat we morgen behoorlijk spierpijn zullen hebben.

 

Na de Tropical Garden in Roseau bezocht te hebben gaan we naar Rupert Bay terug. Na een biertje en een eenvoudige doch voedzame maaltijd gaan we op tijd ons bedje in.

De volgende dag een wat rustiger dagje, beetje toeren met het busje, Carla en Alex van SY Ari B zijn aangekomen en gaan vandaag ook mee. Spierpijn hebben we ….. echt wel, dus wat is beter dan een klein klauter partijtje naar Chaudiere Pool en even afkoelen onder dit keer een koude waterval.

Wat hebben we toch een zwaar leven. Nog even een barbecue voordat we ieder onze weg weer gaan. Wild Bird gaat nog een hike, echt wandelen kun je het niet meer noemen, maken naar Mont Diablaton maar deze laten we aan ons voorbij gaan. Later horen we dat ze op sommige stukken via takken van bomen moesten klauteren om naar boven te komen, daar moeten wij toch nog een beetje voor trainen 🙂 🙂 . Na 3,5 weken in Dominica te hebben gelegen gaan we verder, het is een prachtig eiland en we zullen hier zeker nog een keer terugkomen. Op naar Fort-de-France, Martinique. Stokbrood, Franse kaas, rood vlees, betaalbare wijn, je snapt het al wij gaan hier op de Bourgondische toer, en onze voorraad aanvullen.

We liggen voor het fort, midden in de stad, waar de Leader Price en de Carrefour op loopafstand zijn. Natuurlijk gaan we ook naar de Decathlon, altijd leuk, en inkopen doen bij Mr. Bricolage voor de klussen die we de komende maanden willen uitvoeren, met de kleine busjes die hier rijden ben je er binnen 15 minuten.  We ontmoeten hier weer Nederlanders, ook weer leuk om de ervaringen uit te wisselen en bij te kletsen onder het genot van ….. De Enjoyster van Peter en Myriam heeft een mooi trapje om aan de zijkant de boot op te komen, deze wordt op onze kluslijst bijgeschreven. De Divine van Arnold en Gerda, vaart al een aantal jaren hier rond en we blijken, hoe kan het anders ook, een aantal gemeenschappelijke kennissen te hebben. De volgende dag zwaaien we ze uit en daar komen Wild Bird en Sisu al weer aan. Bijkletsen over de afgelopen dagen en even wat pingelen op de gitaar. Fi geeft een demonstratie op de pipe, het was weer erg gezellig.

De tijd vliegt voorbij en je hebt het druk met van alles. Maar op de Fairy Queen is de wijnkelder weer vol, de melk aangevuld en ontdaan van kakkerlakken, die zaten in een doos melk bij de Leader Price en hebben we daar achtergelaten, dus nu zijn we nog voorzichtiger met alles wat we de boot in sjouwen en alles wat we de komende tijd denken te kunnen mislopen op de Windward Eilanden. Nu nog op jacht naar Camping Gaz flessen, hier in Fort-de-France is alles op we hopen dat er in Grand Anse d’Arlet nog volle gasflessen zijn.

Dominica, Rupert Bay

Zaterdag is het markt in Portsmouth, de straat is afgesloten en iedereen staat met de pick-up in de straat zijn groenten en fruit te verkopen. Het ziet er gezellig uit en we kopen paprika, papaja, bananen, sinasappel die achteraf grapefruit blijken te zijn en nog veel meer. Van de producten die we niet kennen laten we uitleggen hoe we ze klaar moeten maken en dat gaan we uit proberen. De gestoomde bananen zijn erg lekker, maar de zwarte knollen, ik weet niet meer hoe ze heten, hebben wel wat extra kruiden nodig. Daar we wat aan de late kant zijn is de vis op dus dat wordt kip vandaag. Zondag is het de barbecue van Pais en daar gaan we natuurlijk ook heen, een all you can eat and drink concept waarvan de opbrengst gaat naar de security van de baai waar we liggen. All you can drink is rum punch, erg gevaarlijk drankje want het smaakt alsof er geen alcohol in zit 🙂 🙂 . Hier komen we Julie en Ian tegen van Moven die onderweg zijn naar het noorden en van daaruit oversteken naar de Azoren. Na een gezellig avond bij ons aan boord met ze, plannen wij om weer verder te gaan richting het zuiden, de wind staat nog een paar dagen goed en daarna draait hij naar zuid oost en wordt het lastig zeilen richting het zuiden. Je hoeft in Dominica de eerste 2 weken niet uit te klaren dus kun je binnen die twee weken gewoon gaan en natuurlijk ook blijven ha ha. Je voelt hem al aankomen. We nemen van Moven afscheid, jammer want morgen gaan ze hiken met een groepje en ze vroegen of we meegingen. Eh, even denken, ach waarom niet nog even blijven er wordt bovendien een noordelijke swell verwacht en dan liggen we hier toch super. De volgende ochtend om 8.00 uur gaan we, Tim en Gail van Wild Bird, Fiona en Terry van Sisu en de Moven, op zoek naar een busje dat ons kan brengen naar de westkant van het eiland en dan wandelen we terug naar de boot. Niet te zwaar zeggen ze. Het is wel zwaar, zeker de eerste mijlen, langzaam bergop, hijgend en soms naar adem snakkend, we zijn niets meer gewend. We komen een Canadees tegen die in het regenwoud woont, hij heeft gewoon een stukje grond genomen een huisje erop gebouwd, groentetuin aangelegd en het is van hem. Helaas mag hij maar een half jaar legaal in Dominica zijn.

Het wandelen wat wij hebben gedaan lijkt in niets op deze wandeling. Het is super, we wandelen en klauteren over paadjes dwars door het tropisch regenwoud, het staat supergoed aangegeven met kleuren op de bomen, we hadden het niet willen missen en het smaakt naar meer….  Afsluitend een biertje op de Wild Bird en dan met de voetjes omhoog. Zaterdag weer de markt, zondag de barbecue, we komen een beetje in het ritme van dit eiland, maar omdat het weer er vreemd uitziet en we niet weten wat het front zal doen staat de volgende hike, naar Boiling Lake pas donderdag op de planning. Tja en dan doen we vier dagen niets, zijn de woorden van Tim. Dus een kleine hike op zondag dan? Wij gaan wel mee. Het is inderdaad een relaxte hike, we gaan ook een uurtje later en in de regen maar deze is niet koud en de bladeren van de bomen beschermen ons redelijk. Dan de keuze, gaan we hier rechtsaf beetje klauteren of linksaf over de weg terug. Ach, beetje klauteren hadden we nog niet gedaan vandaag, hijg puf naar boven en glibberend naar beneden

.

Het was de moeite weer waard maar onze voeten waren erg pijnlijk, je krijgt uiteindelijk toch natte voeten, dansen tijdens de barbecue zal er wel niet inzitten. Maar met een paar rumpunch gaat ook dat weer goed. Natuurlijk ook nog wat klusjes, de sleutel ging niet meer uit het slot, lastig als je de deur wilt sluiten, maar nu is het beter dan ooit. Beetje lakwerk hier en daar EN een heel belangrijke, de borreltafel is af, natuurlijk al getest en goedgekeurd. Morgen naar Boiling Lake in het zuiden van Dominica een hike van vier uur bergop en dan dezelfde weg weer terug, we hebben er zin in!!!!

Terre de Haut (les Saintes) Guadeloupe, Rupert Bay, Dominica

We liggen met veel boten hier, aan de mooring in Terre de Haut, te wachten op een goed weer window. Er liggen bijna geen boten voor anker, er staat veel wind en nogal wat swell, zeker in het ankergebied. We liggen hier wel prima, het schommelt wel maar de golven komen van voor en dat is minder oncomfortabel dan als ze van opzij zouden komen. We maken nog een lekkere 17-03-18 strand les saintes 17-03-18 wandeling les saintes 17-03-18 eten zeeegel 17-03-18 leguaan

wandeling, naar weer een andere kant van het eiland. Een prachtige baai met strand bij Point du Boisjoli, je kunt hier niet voor anker maar het is de wandeling waard. Ook gaan we nog heerlijk lunchen, Ronald heeft een bisque met zee-egel vooraf, erg lekker moet ik zeggen. “Huisdieren” hebben ze daar ook, een leguaan (lizard) loopt rond de tafeltjes en de boom in, wat een mooi beest is het. En dan is het zover, de was is gedaan, we hebben betaald en uitgeklaard en eindelijk, na 5 weken, gaan we les Saintes verlaten en gaan we naar Rupert Bay, Dominica. Halve wind varen kennen ze hier niet, het is weer hoog aan de wind en de route is voor onze Fairy Queen net niet bezeilbaar. We moeten nog even nalezen hoe we nu hoger aan de wind kunnen varen. We zien boten met een tweede rif en bijna volle genua hoog aan de wind varen, wij varen met het eerste rif en een flink gereefde genua en kunnen daarmee een windhoek van 70⁰ varen. Volgende keer maar eens wat gaan uitproberen, advies is natuurlijk welkom ha, ha. De hengel gaat uit maar helaas geen vis, we genieten echter enorm van het zeilen en het weer onderweg zijn. Aangekomen in Rupert Bay worden we heel vriendelijk ontvangen door Titus van Laurens of Arabië, hij is van de PAYS groep die hier alle cruisers ontvangt en allerlei diensten aanbiedt. Wij spreken met hem af om dinsdag de Indian River tour te doen, we zouden het niet willen missen. Om 7.00 uur worden we opgehaald en met nog 9 andere cruisers worden we de rivier opgeroeid, prachtig. Op het eindpunt wandelen we door de natuur naar een boer en ondertussen krijgen we uitleg over het fruit wat overal groeit en wat door Titus geplukt wordt.

17-03-18 indian river 1 17-03-18 indian river 2 17-03-18 indian river 3 17-03-18 indian river 4

We proeven van alles, cacao, passion fruit, guave, sterappel, grapefruit en suikerriet en krijgen uit de kruidentuin salie, rozemarijn en tijm mee voor aan boord. Daarna heerlijk met de stroom weer mee richting zee, Ronald probeert ondertussen de Go-pro uit en de filmpjes zijn mooi alleen hebben ze geen geluid, daar wordt aan gewerkt 🙂 🙂 .  Natuurlijk zijn we geen Fairy Queen als er niet geklust wordt, dit keer geen grote dingen alleen wat moderniseren zoals het automatiseren van ons ankerlicht, vergeten we het ten minste niet meer uit te doen en een usb oplaadpunt aansluiten zodat we “al” onze devices weer makkelijk kunnen opgeladen. Een lange wandeling naar de grootste supermarkt IGA van het eiland levert ons lamsvlees op, de trip waard en lekker na al die kip. De supermarkt is wel groot maar de schappen staan niet echt vol met producten, ze hebben wel meer verse producten zoals kaas e.d. maar de kleine winkeltjes hier hebben voldoende daar hoeven we niet het hele eind meer voor te lopen. Vrijdag 17 maart gaan we met een kleine groep een gedeelte van het eiland bekijken. We zijn met 5, wat een luxe, 3 Brazilianen van de Unforgetable en wij met zijn tweetjes. We zitten er hetzelfde in voor wat betreft wat we willen zien en waar we willen stoppen. De souvenirshops worden allemaal overgeslagen maar als het om eten gaat zijn we allemaal enthousiast.

17-03-18 rondreis 3 17-03-18 rondreis 1 17-03-18 rondreis 2De uitzichten zijn geweldig en de natuur is overdonderend, wat is het allemaal groen hier. We stoppen bij een bedrijfje, een man die uit hobby begonnen is met chocolade maken.

17-03-18 cacao 1 17-03-18 cacao 2 17-03-18 cacao 3 17-03-18 cacao 4

Hij laat ons zien hoe het in zijn werk gaat. Het fermenteren van de bonen, het drogen, het roosteren en uiteindelijk het maken van de chocolade. De chocolade is erg lekker en we kopen een reep met citroengras smaak nadat we van alles hebben geproefd. We lunchen bij een lokaal restaurantje, vooraf bananenchips, vis of kip met groenten, gekookte banaan, casava en sla en als toetje lekker fruit en cake. Daarna gaan we naar Emerald Pool waar, na een klein stukje wandelen, we in het heerlijk zoete water zwemmen en onder de waterval staan. Je verwacht dat het water koud is omdat het uit de bergen komt maar dat valt wel mee, het is goed te doen en je kunt je niet voorstellen hoe heerlijk het is om in zoet water te zwemmen.

17-03-18 indian river 4 17-03-18 rondreis 5 17-03-18 rondreis 4 17-03-18 rondreis 6 17-03-18 rondreis 7

17-03-18 rondreis 8Alles wordt zacht, je huid, je haren het voelt fantastisch. We hebben mazzel dat er geen cruise schip is deze dag want we hebben de pool helemaal voor ons zelf.  Daarna terug naar Rupert Bay, nog ter afsluiting een biertje in Sandy Bar en als het donker is komen we weer aan boord. Wat heerlijk dat het ankerlicht automatisch aangaat 🙂 🙂 .

Les Saintes, Guadeloupe

Even een korte update. Na aankomst in les Saintes hebben we daar een heerlijke week gehad. Flink gewandeld, dat is nodig met die slappe beenspieren van ons en vanaf de toppen van de 17-03-05 baai boullante 17-03-05 les saintes 17-03-05 baai marigot 17-03-05 wandelen les saintes 17-03-05 uitzicht dominica 17-03-05 trois rivierebergen een prachtig uitzicht op de baai en onze Fairy Queen gehad. Als je tijd hebt is het eiland prima te voet te bekijken, je wandelt in een uurtje van de ene naar de andere kant met mooie baaien en stranden waar je met je boot niet mag of kan komen. Maar er zijn ook scooters en golfkarretjes te huur wat er erg geinig uit ziet. Bij het dinghy dok schrik je soms behoorlijk van 17-03-05 pelicaan 1 17-03-05 pelicaan 2de pelikanen die hier in het ondiepe water komen vallen om een visje te vangen, indrukwekkend. 17-03-05 schadeHelaas is de boot ook nog aangevaren door een les catamaran, een kras over de hele lengte van de boot, verzekeringswerk, pff. Deze catamaran heeft eerst nog een andere boot geraakt, Cat Tales, die flink beschadigd was aan het uiteinde van een drijver. Toen kregen we toch nog onverwachts bericht uit Nederland dat het slecht ging met de vader van Ronald en dat we meteen moesten komen wilden we hem nog even zien. De Fairy Queen aan de mooring in les Saintes achtergelaten, het verhuurbedrijf zou een oogje erop houden, en 24 uur later waren we 17-03-05 foto pa janssenin Nederland. We waren gelukkig nog op tijd en hebben nog een mooi afscheid gehad. Daarna ben ik nog even naar Frankrijk geweest, Ronald bleef in Nederland bij zijn moeder om het een en ander af te handelen. In Frankrijk was het fantastisch weer, hier in de Carieb zitten we niet zo vaak in de zon, veel te warm maar daar in het voorjaarszonnetje, een kadootje. Lekker gekletst en toen met de Flixbus vanuit Avignon naar Charles de Gaulle en 28 uur later stond ik alweer op de boot. De Fairy Queen lag er netjes bij maar het was goed dat ik er was, we hadden de boot met 3 lijnen aan de mooring vastgelegd en twee van de drie waren bijna door. 17-03-05 bijna doorVanaf de Seacloud, een enorm passagiersschip, ziet de Fairy Queen er zo uit, een ienie minie bootje. Ronald is gelukkig ook weer thuis aan boord en nadat hij geacclimatiseerd is en het weer het toelaat gaan we weer verder, beetje zeilen. Het onderwaterschip is weer redelijk schoon, de laatste week zijn de golven heel vervelend geweest waardoor het lastig is om het onderwaterschip te poetsen. Een duiker heeft de schroef en de schroefas schoongepoetst, was hard nodig. Als een schip veel stilligt en vooral lang achter elkaar dan komt er een complete “groentetuin” aan je schip hangen waar de krabbetjes zich goed vermaken. Je gaat dan niet 17-03-05 bed aan een kant van paalmeer zo snel door het water en tja, we zijn al niet de snelste. Binnen is het gepoetst en we slapen niet meer met een paal in ons bed, dat was toch niet echt gezellig, zeg maar. We slapen nu aan een kant van de paal en het bed is groot genoeg, geen 1,60 meer maar boven toch nog 1,50 en onder 1,00. De matrassen heb ik afgelopen week op maat gemaakt, nu mag Ronald het timmerwerk gaan doen. Maar niet hier? Eerst maar eens onderweg, en blij dat hij er weer is!17-03-05 restaurant

Guadeloupe, Deshaies, Pigeon Island

We hebben een heerlijke zeiltocht gehad van St. Kitts naar Deshaies (Guadeloupe). Vroeg in de avond vertrokken, gereefd met een noorderwindje. De squals zorgen ervoor dat je alert bleef, je kon opeens meer dan 25 knopen hebben in plaats van de 15-17 die continue blies. In de loop van de ochtend kwamen we aan en gelukkig pakte ons anker meteen, we zien hier veel boten een aantal keren ankeren. We liggen super in de luwte van het eiland met niet teveel swell terwijl buiten de baai de kopjes op het water staan. We ontdekken, wel eigenlijk wisten we het al, dat onze windgenerator het niet doet, de zonnepanelen alleen houden onze accu’s niet vol, zeker niet als we ook nog water willen maken, andere boten hebben daar geen problemen mee, maar die hebben dan ook een windgenerator die werkt. Dus we zullen de mast in moeten maar 17-01-27 klusje epoxy17-01-27 eten lamerniet hier want daarvoor waait het en wiebelt het toch teveel, ha ha. Klein klusje epoxy, niet noodzakelijk maar als we nu het klepje niet goed dichtdoen krijgen we water binnen, dus voorkomen!!! Daarna gaan we lekker uit eten bij L’Amer en krijgen zo een wificode te pakken waardoor we ook aan boord internet hebben. En dat is toch wel weer luxe. Internet is wel iets wat we echt missen en hier in de Franse kolonien kun je nergens een prepaid datakaart kopen, ja bij het postkantoor maar dan moet je eerst naar Basseterre om een Orange chip te kopen????? Snappen jullie het nog? In Deshaies kun je in een riviertje perfect je dinghy kwijt 17-01-27 rivier deshaies 17-01-27 einde wandelpadlekker vlak water, de steiger in het midden van de baai is erg wiebelig, maar dan sta je wel meteen in het dorpje tegenover de bakker. We proberen hier nog een hike maar dat stopt voor ons toch als we in de rivier moeten gaan klauteren. De tocht naar Pigeon Island is heerlijk, super gezeild, we leren het nog wel 🙂  . We gaan niet in de baai voor anker maar daar rechts van in de buurt van een beschut vissershaventje. Er gaan een paar dagen met weinig wind komen dus kunnen we hier wat gaan doen aan onze windgenerator. We trekken nog een extra val zodat ik ook bij de bezaan aan twee vallen omhoog kan, een voor de zekerheid en Ronald hijst mij omhoog zodat 17-01-27 koolborstelsik de windgenerator uit elkaar kan halen. En gelukkig is het het eerste wat we controleren, de koolborsteltjes. Eentje is blijven hangen en maakt geen contact, even poetsen en weer monteren. Hij doet het weer, nu nog wachten op wind 🙂 . We gaan hiken, er hangt bij de Office de Tourisme een folder waar ze zaterdag 21-1 een tour gaan doen. We bellen, het is allemaal in het Frans en we kunnen mee. We zijn met 6 inclusief gids en worden boven aan de berg afgezet, de tour 17-01-27 hike pigeon 1 17-01-27 hike 3 17-01-27 hike 2wordt als gemakkelijk aangeduid maar het is toch flink klauteren en super leuk. De dames, ja Ronald is met 5 vrouwen op stap, spreken allemaal duidelijk Frans en het meeste wat ze vertellen en uitleggen is goed te volgen. Als we na de tocht zitten te lunchen komt de 17-01-27 eten na hike 17-01-27 carnaval vroegcarnavalsclub langs. Ze trommelen en halen wat geld op, het Carnaval duurt hier van 1 januari to 31 maart en elke week is er van alles te doen, bijzonder. Natuurlijk gaan we snorkelen bij Pigeon Island, met de 17-01-27 mooring pigeon 17-01-27 snorkelen 17-01-27 snorkelen 2 17-01-27 parrotfishDinghy zijn we er zo en we kunnen vastleggen aan een gele boei, de witte zijn voor de duikscholen. Onderwater is het net alsof je in een aquarium zwemt, maar het is lastig de vissen te fotograferen. Na onze flessen campinggas te hebben gewisseld gaan we verder richting Les Saintes een kleine eilandgroep onder Guadeloupe. 17-01-27 zonsondergang pigeonMaar eerst mogen we nog een prachtige zonsondergang meemaken.

 

St. Barth – St. Kitts

Lagen we tijdens oud en nieuw nog omringt door de jachten nu hoeven we ons geen zorgen meer te maken of we te dicht bij liggen. De meeste jachten verlaten de baai en gaan weer 17-01-08-white-house-bay 17-01-08-uitzicht-st-barth-1 17-01-08-st-barth-2 17-01-08-st-barth-1verder. Wij gaan eerst nog St. Barth verkennen tenminste de stad Gustavia, we klimmen aan beide kanten van de stad naar de uitzicht punten en hebben een prachtig uitzicht op onze boot, ja het is die kleine daar voor dat heel groot schip van 114 meter, de Luna. En dan wordt het ook 17-01-08-fairy-queenvoor ons tijd om te gaan. We willen naar St. Kitts en Nevis dus moet er eerst nog een vlag gemaakt worden, daarna kunnen we vertrekken. Koers is 180 graden en wind komt uit het oosten dus denk je halve wind er naar toe. Niet dus, er is een variatie hier van 14 graden en de golven komen uit het oosten en die zetten je ook weg. We varen dus hoog aan de wind en halen net de 60º windhoek of staan de zeilen niet helemaal goed? Want heel hard gaan we ook niet, nog maar eens wat theorie gaan doorlezen of de romp schoonboenen. Ondertussen zijn we natuurlijk wel lekker aan het vissen. De eerste die we vangen is een Baracuda, mooie vis maar niet eetbaar als je hem ten noorden van Martinique vangt. Ze kunnen giftig zijn, dus gooien we hem terug. De tweede, 17-01-08-barracuda 17-01-08-tonijnja het gaat goed, is een kleine tonijn, een eenpansmaaltje, precies goed. Die eten we straks lekker op. We gooien ons anker uit bij Sandy Point Town, hier wordt aangegeven dat het een ankerplaats is en je zou er ook kunnen inklaren maar het ziet er een beetje verlaten uit, er ligt geen andere boot voor anker alleen een paar vissersbootjes aan wat moorings voor een klein gehuchtje. We blijven hier een nachtje liggen, we liggen rustig maar aan het einde van de dag wordt het rolly. Je kunt je glas niet op tafel zetten want dan gaat het om en slapen is ook wat lastig. De volgende dag door naar White House Bay, een van de weinige ankerplekken waar het niet rolly is. Daar huren we een auto, bij Christophe Harbor regelen ze dat voor je en je dinghy wordt bewaakt. Je kunt in Christophe Harbor nog niet inklaren, het is een haven in ontwikkeling maar er liggen al wat superyachts in deze haven. We gaan met de auto in Basseterre inklaren en gaan meteen een rondje eiland doen. Je moet een tijdelijk rijbewijs kopen en spannend, links rijden, even wennen vooral met de 17-01-08-links-rijden 17-01-08-basseterre 17-01-08-brimstone-hill-2 17-01-08-brimstone-hill-1rotondes maar daarna gaat het best wel goed. Inklaren gaat makkelijk, het maakt niet uit weke volgorde je neemt. We klaren ook meteen uit dat kan als je binnen een week het plan hebt om weer verder te gaan. We bezoeken Brimstone Hill, echt de moeite waard, eten een kippetje in een barretje langs de weg en slenteren door Basseterre. Ook de volgende dag maken we een tour en doen onze inkopen. Vanaf Whitehouse Bay is het lastiger boodschappen doen, hoewel we er later achter komen dat je met de dinghy makkelijk naar Frigate Bay kunt. Een stukje wandelen en dan vind je bij het Mariott Hotel een Ram supermarkt. We lunchen bij de 17-01-08-the-galley-cafe-1 17-01-08-kippepoot-aan-de-bar 17-01-08-foodmarket-3 17-01-08-foodmarket-1Foodmarket  tussen de locals en leveren de auto weer in. Contract niet gezien maar dat zou per mail toegestuurd worden. Ondertussen is er een prachtig schip langs ons komen liggen. Een schip met historie. Het is de Nahlin, een stoomboot van 93 meter. Dit schip werd in 1936 gecharterd door Koning Edward VIII om samen met mevrouw Wallis Simpson een romance te 17-01-08-stoombootbeleven. Tijdens deze tocht gaf koning Edward VIII zijn koningschap op zodat hij met Wallis Simpson kon trouwen. Edward verving de boeken in de bibliotheek van het schip door flessen drank, de toenmalige eigenaresse was geheelonthouder, er was geen bar aan boord van het schip. Uiteindelijk is nadat het schip in andere handen is geweest, als museum en als restaurant is gebruikt, deze door Sir Dyson, van de stofzuigers, gekocht en weer in originele staat hersteld. Voorlopig blijven we hier liggen, de wind gaat, als het goed is 🙂 , in de loop van de week uit het noorden komen en dan kunnen we rechtstreeks naar Guadeloupe zeilen.

Kerst, St. Maarten – Oud en Nieuw, St. Barth

Het nieuwe motortje is gekocht, een Tohatsu 9.8 wat een genot. Zonder problemen varen we nu 17-01-08-nieuwe-motoroveral naar toe en met zijn twee in de dinghy makkelijk in plané. We hebben een mooie korting gekregen omdat de Blue Spirit eenzelfde wilde dat was mooi meegenomen. Ook de nieuwe batterijen zijn geïnstalleerd en het verschil is te merken, de oude waren echt op. Helaas al na twee jaar, we hebben ze niet goed behandeld. Accu’s moeten een keer in de week vol, vol, vol zitten. Onze batterijen monitor gaf dat aan maar ook als ze niet vol waren gaf deze 100% aan. Dus gevolg snel verouderde batterijen, gaan we met deze anders doen, we hebben AGM gekocht, deze zijn ook nog eens beter bestand tegen elke dag op en ontladen. En dan is het tijd om weer te gaan varen, door de brug en buiten voor anker. We besluiten kerst op St. Maarten te houden en liggen heerlijk in Simpson Bay. De dag voor oud en nieuw gaan we richting St. Barth, het jetset eiland van de Leeward eilanden. En dat is te zien. De grootste boten liggen hier, we zien de Luna, een plezierjacht van 114 meter, de Georgia, een zeiljacht van 45 meter en Le Grande Blue, een plezierjacht van 113 meter. Op Le Grande Bleu liggen een Oyster zeilschip van 23 meter en een snelle motorboot ook van 23 meter. We vinden een plekje naast de Georgia en worden dezelfde avond getrakteerd op een 17-01-08-band-op-achterdek 17-01-08-helicopter-landing 17-01-08-dinghy-dock17-01-08-zeilboot-op-grande-bleuprivé concert. Een leuke band staat heerlijke jazz te spelen op het achterdek van de Georgia en wij liggen eerste rang. Op de Luna worden ook mensen afgezet, niet met de dinghy maar met een helikopter, via de VHF worden de boten gewaarschuwd dat deze gaat landen, we vervelen ons geen moment, we hebben genoeg te zien. De volgende dag oudjaar, we genieten van alle drukte om ons heen, bootjes varen af en aan met mensen die overal gaan dineren. Alle boten zijn verlicht en om middernacht begint het vuurwerk, begeleid onder luid getoeter van alle scheepshoorns. Het nieuwe jaar wordt goed ingeluid. Het internet is op de boot erg traag, 2G netwerk dus op foto’s is het even wachten.
⛵️⛵️⛵️ WIJ WENSEN IEDEREEN EEN GEWELDIG, SUPERGAAF EN GEZOND 2017 ⛵️⛵️⛵️